آنهاست و آنها با قرآن هستند . آنها از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنها جدا نشود تا در كنار حوض بر من وارد شوند . همگى گفتند : آرى ، به خدا قسم اين كلمات رسول خدا را ما شنيده‌ايم و همان‌گونه كه گفتى ، بدان شهادت مىدهيم . بعضى از آن جماعت هم گفتند : بيشتر اين مطالب را در خاطر داريم ، ولى نه تمام آن را . اينان كه تمام آن را به خاطر سپرده و بدان گواهى داده‌اند ، همگى از نيكان و مردم با فضيلت ما مىباشند . على فرمود : راست گفتيد ، همهء مردم در حفظ يكسان نيستند . من آنان را كه اين گفتار رسول خدا را در خاطر دارند ، به خدا سوگند مىدهم كه برخيزند و بدانچه در خاطر دارند ، خبر دهند . پس زيد بن ارقم ، براء بن عازب ، سلمان ، ابو ذر ، مقداد و عمّار برخاستند و گفتند : ما گواهى مىدهيم كه سخنان رسول خدا را در خاطر داريم ، در حالى كه بر منبر ايستاده بود و تو نيز در كنارش بودى و او مىفرمود : اى مردم ، همانا خداى عزّ و جل امر كرده كه امام و پيشواى شما را منصوب نمايم ، آن‌كس را كه بعد از من وصىّ و خليفهء من است و خداى عزّ و جل در كتاب خود طاعت او را واجب فرموده و قرين طاعت من ساخته و شما را نيز به ولايت او امر فرموده است . من در ابلاغ اين امر از بيم طعن و نكوهش اهل نفاق و تكذيب آنها به خداى خود مراجعه كردم و او مرا تهديد كرد كه اگر به ابلاغ اين امر نپردازم ، مرا عذاب فرمايد . اى مردم ، همانا خداوند شما را به نماز و زكات و روزه و حج امر فرموده و آنها را براى شما بيان نموده است و من نيز آنها را براى شما تفسير كرده‌ام . همچنين شما را به ولايت امر كرده است و من شما را شاهد مىگيرم كه همانا اين ولايت اختصاص به على دارد . آنگاه دست خود را بر دوش على نهاد و فرمود : بعد از او اختصاص به پسرش دارد و سپس به اوصياى بعدى از فرزندانشان . آنها از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنها جدا نشود تا در كنار حوض بر من وارد شوند . اى مردم ، به تحقيق من پناهگاه و پيشوا و ولىّ و راهنماى شما را برايتان بيان كردم . او برادرم علىّ بن ابى طالب است و در ميان شما به منزلهء من است . پس در دين از او پيروى كنيد و او را در تمام امور نيز اطاعت نماييد ، زيرا علم و حكمتى كه خداى عزّ و جل به من تعليم فرموده ، تماما در نزد اوست . بنابراين ، از او